SZCZEGÓŁY ZABIEGU

 

To obecnie najszerzej stosowana i polecana metoda, według statystyk 80% leczonych osób reaguje dobrze.

Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki toksyny typu A – uzyskiwanej z bakterii Clostridium botulinum, dochodzi do blokady działania nerwów, które zaopatrują gruczoły wydzielania zewnętrznego. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Blokada zakończeń nerwowych utrzymuje się przez 6–12 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymuje się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika.

Zabieg polega na podaniu płytko śródskórnie małej ilości toksyny. Dla większości ludzi jest zabieg jest minimalnie bolesny, ale osoby wrażliwe mogą być znieczulone maścią Emla.

Z reguły zabieg wykonywany na rękach i stopach wymaga znieczulenia. Sam zabieg trwa kilka – kilkanaście minut i można po nim wrócić do codziennych zajęć.

a) bezwzględne:

  • zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona)
  • nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)
  • stosowanie następujących leków lub w okresie do 1 tygodnia od ich odstawienia:
    aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.)
    aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina)
    D-penicylamina (Cuprenil)
    cyklosporyna
    tubokuraryna, pankuronium, galamina
    sukcynylocholina
    linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna
  • miejscowe infekcje skóry
  • ciąża, okres laktacji

b) względne

  • zaburzenia krzepnięcia
  • stosowanie leków antykoagulacyjnych (np. aspiryna)

  • zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania ze strony pacjenta
  • podczas wizyty lekarz dokładnie określa pole nadmiernej potliwości, w tym celu stosuje się tzw. test jodowo-skrobiowy (test Minora), polega on na posmarowaniu danego miejsca jodyną, a następnie posypaniu skrobią ziemniaczaną. Poszukiwane obszary po kilku – kilkunastu sekundach coraz bardziej ulegają zaczernieniu. Znalezione miejsca nadmiernej potliwości dzieli się na kwadraty 1.5 x 1.5 cm przy pomocy roztworu np. fioletu gencjany

  • czasem po zabiegu, utrzymywać się może miejscowa bolesność
  • przy leczeniu nadpotliwości pach nie obserwuje się żadnych powikłań, poza mogącym pojawić się lekkim świądem w okolicy pach, mijającym bez leczenia po 1–2 tygodniach
  • w niektórych przypadkach obserwuje się wyrównawcze pocenie innych okolic, również mijające po kilku tygodniach
  • przy leczeniu nadpotliwości dłoni w kilka dni po zabiegu może nastąpić przejściowe osłabienie siły mięśniowej, polegające na niemożności odwiedzenia, zwłaszcza piątego palca, rzadziej kciuka i wykonania silnego uścisku dłoni; objawy te zupełnie nie przeszkadzają w wykonywaniu codziennych zajęć, stan taki może okazać się jednak nie do zaakceptowania np. u pianisty
  • istnieje niewielkie ryzyko wystąpienia objawów “grypopodobnych” (zmęczenie, niewielki wzrost temperatury ciała, bóle mięśniowe) – ta dolegliwość ustępuje w ciągu kilku dni